19 – Clement

Ramiona pieką mnie od trzymania węża, ale unoszę go tylko wyżej, celując w ogień. Prawie go opanowaliśmy, ograniczając pożar do jednego budynku. Po drugiej stronie ulicy widzę, jak Nicholas opuszcza drabinę z innego wozu, krzycząc na cywilów, żeby się cofnęli. Łapie moje spojrzenie i wymieniamy skinienie głowy.

Nie rozmawialiśmy w drodze powrotnej do pożaru, ale panował między nami względny spokój