19 - Locke’owie

"Cześć, Harriet" - mówię, brzmiąc niemal jak dzikie zwierzę.

"Cześć" - szepcze, przełykając ślinę. Przesuwa się na obcasach. "Coś się stało?"

"Nie wiem." Zmniejszam dystans między nami, aż musi zadzierać głowę, żeby utrzymać kontakt wzrokowy. Aż jej sutki muskają moją klatkę piersiową za każdym razem, gdy któreś z nas oddycha. "To zależy, jaki kostium wybierasz na dzisiejszy wieczór."

"Och." Rumie