9 - Locke'

Pada. Niebo przybrało upiorny odcień szarości, a powietrze aż iskrzy od elektryczności.

Włoski na przedramieniu stanęły mi dęba. Czuję mdłości i ciężar w żołądku.

Odkąd wczoraj rano wyszedłem z biura Harriet, nie potrafię trzeźwo myśleć. Na przemian czuję się jak obcy we własnej skórze… i jakbym wreszcie był u siebie. Nazwa, którą ją określiłem, jest niedopuszczalna. Nigdy w życiu nie wypowiedział