– Z czego się śmiejesz? – Alessa, widząc jego uśmiech, zrobiła się jeszcze bardziej nerwowa.
– Rozbawia mnie twój nerwowy wyraz twarzy – Andrew pokręcił głową z uśmiechem. – Patrzysz na mnie, jakbyś widziała bestię, dzikie zwierzę, które długo było głodne.
– Przepraszam, ja tylko… – Alessa zarumieniła się.
– Boisz się, że spróbuję cię uwieść, a może nawet wyznam ci miłość, od razu, prawda? – Andre
