Chapter 114 – No More Hands

– Hej – protestuję, uśmiechając się do Kenta, gdy muska kciukiem spód mojego biustu. – Myślałam, że chciałeś, żebym wstała?

– Chciałem, żebyś się obudziła – odpowiada, wypuszczając z nosa ciche, zadowolone westchnienie. – Wygramolić się z łóżka to… trudniejsza sprawa.

– Mi pasuje – mruczę, unosząc twarz w jego stronę, ale Kent wzdycha i luzuje uścisk.

– Nie – mówi, kręcąc głową i jęcząc, gdy się