Chapter 245 – Stolen Night

Śmieję się, gdy Kent sadza mnie na mojej stronie materaca i odsuwa się, lustrując mnie, jakbym jakimś cudem mogła być ranna. Mimo że to trochę przesada, miło jest, gdy się nade mną trzęsie.

"Wszystko w porządku?" szepcze, wsuwając ręce do kieszeni.

"Wszystko gra," odpowiadam, nie mogąc powstrzymać uśmiechu, klepiąc miejsce obok siebie na łóżku. "Chodź do łóżka."

"Zaraz," mruczy, a potem zaczyna k