Chapter 250 – The Lion’s Den

Sięgam po talerz przede mną, ale Daniel żartobliwie klepie mnie po ręce, mamrocząc, że sam mi nałoży. Śmieję się z jego nadopiekuńczości, ale po cichu jestem wdzięczna – bo o ile rozpoznaję makaron, chleb i ser, to szczerze mówiąc, nie wiem, co to za dania. A Daniel – on wie, co lubię, więc po prostu mu ufam.

W trakcie posiłku zdaję sobie sprawę, że moje zaufanie było uzasadnione, bo prawie każdy