Chapter 42 – Bolder

Następnego dnia, ubrana w strój do jazdy konnej, schodzę do kuchni i czekam. I czekam.

Jem śniadanie z Danielem, machając mu na pożegnanie, gdy wychodzi na zajęcia, a potem wypijam jeszcze z pięć malutkich filiżanek espresso, czekając.

Praktycznie brzęczę, kiedy Kent w końcu raczy wejść do pokoju, który jak zwykle tętni życiem.

Nawet na mnie nie patrzy, przemykając przez pomieszczenie, zatrzymu