Chapter 19

Otworzyłam usta, żeby coś powiedzieć, ale głos uwiązł mi w gardle.

– Niestety, nie jest twoim szefem – kontynuował. W jego oczach tańczył figiel, a ja nie mogłam powstrzymać się od zauważenia jego dołeczków w policzkach.

Podszedł do nas młody mężczyzna w śnieżnobiałym, szytym na miarę garniturze i z uśmiechem wskazał gestem: – Panie Hills, tędy proszę.

Marcus zrobił pierwszy krok, a ja podążyła