Chapter 20

Marcus

Zauważyłem, że wpatruje się prosto we mnie, co nie było zaskakujące, ale to, co mnie uderzyło, to fakt, że nadal klaskała.

Powinniście zobaczyć wyraz jej twarzy, kiedy powiedziałem jej, że wciąż klaszcze.

– Przepraszam – wymamrotała z pewną nutą.

Nikt jej nie usłyszał, tylko ja – bo tylko ja ją zauważyłem.

Skierowałem uwagę z powrotem na podium, a mój przyjaciel, człowiek, który zaczął łys