Chapter 72

Marcus

Oczy mi się rozszerzyły zarówno z powodu jej śmiałości, jak i niezdolności do bycia nieracjonalną. Zmarszczyłem nos i skrzyżowałem ręce, ale następne, co usłyszałem, to ciche popłakiwanie, a kiedy się odwróciłem, ona płakała.

Co do cholery?

"Słuchaj, to nie jest-" Przełknąłem to, co chciałem powiedzieć, i spojrzałem na nią. "Co jest w tym notesie?"

"Wszystko, co mi po niej zostało."

Zmarsz