Rozdział 167

Sera zamarła, wpatrując się we mnie po raz pierwszy. Wiedziałem, co widzi. Gniew. Determinację. Pożądanie. Rozpacz. Strach. Rzeczy, które pragnąłem ukryć, bo świadomość, że ona widzi to wszystko we mnie, sprawiała, że czułem się bezbronny. Odsłonięty. Z warknięciem frustracji i potrzeby opuściłem głowę i pochwyciłem jej usta swoimi, smakując słonego miedzianego smaku mojej krwi na języku, gdy wpyc