Liesel spojrzała na Thomasa, który stał na granicy załamania, i mimowolnie zmarszczyła nos. "Nie płacz," rzuciła krótko.
Łzy, które Thomas tak długo powstrzymywał, momentalnie spłynęły po jego policzkach. Po raz pierwszy jej się sprzeciwił.
"Odrzuciłaś mnie, a teraz nawet nie mogę wypłakać swojej żałości! Czuję się... tak potwornie skrzywdzony," wyszeptał, a jego twarz wyrażała bolesną bezradność,
