Gówniana Przyjaciółka.
Kłamała mi w twarz. Ten dźwięk, to drobne załamanie w jej głosie, było całym potwierdzeniem, jakiego potrzebowałem. Gniew przekształcił się w coś ostrzejszego, zimniejszego. Nie wahałem się. Zaciągnąłem Tessę po krótkich schodach do wiszącej klatki, która zwisała nad krawędzią dołu; żelazo było chłodne i śliskie pod moją dłonią. Popchnąłem ją do środka, na tyle mocno, że ude
