Czekałem.
Śmiech Macey wypełnia pokój, jasny i bez tchu, wyciągając ze mnie coś, co było we mnie głęboko skryte, coś, co powstrzymywałem przez stanowczo zbyt długi czas. Mój puls nie zwalnia. Za każdym razem, gdy się porusza, z każdym muśnięciem jej włosów o moją skórę, powietrze wydaje się gęstnieć. Zaczyna znów się odsuwać, wciąż się śmiejąc, a ten dźwięk uderza we mnie prosto w klatkę piersiow
