Napięcie w pokoju wzrosło, gdy Verity przerwała pocałunek, a jej wzrok spoczął na twarzy Jaxona. Miał łagodny i bezbronny wyraz twarzy, dokładnie tak, jak miała nadzieję. Wyciągnęła rękę, by dotknąć jego policzka – był to celowy ruch, mający na celu jeszcze silniejsze wciągnięcie go w jej sidła.
„Byłam taka zagubiona bez ciebie” – szepnęła. „Muszę ci coś powiedzieć, coś ważnego”. Poprowadziła go,
