Chociaż Xyla Quest chciała wezwać pomoc, nie mogła wydobyć z siebie głosu.
Była na skraju załamania nerwowego, a to uczucie bezradności sprawiało, że czuła się okropnie.
Krew wciąż wypływała z jej ciała, plamiąc w krótkim czasie połowę dywanu obok łóżka.
Zapach krwi unosił się w pokoju, nieustannie przypominając, że za chwilę straci swoje dzieci.
Łzy zaczęły niekontrolowanie spływać po jej twarzy,
