Nikt mi go nie zabierze. Zawsze będę go miała przy sobie. I nie musisz mnie prosić, żebym wspierała twojego tatę. Wspieram ciebie i każdego, kogo kochasz, każdego, kto próbuje być lepszy niż był.
Czyż to nie jest życie? Czyż nie wszyscy staramy się być lepszą wersją siebie niż wczoraj?
– Dziękuję. – Otacza mnie ramionami, mocno do siebie przytulając. – Przepraszam, że nie komunikowałem się z tobą
