ZAHARA
Kiedy przekroczyłam zasłonę, ogarnęła mnie ciemność Pustki, ale tym razem uczucie było inne. Zamiast odpychać mnie, czułam się, jakbym była przez nią obejmowana. Delikatny wiatr przeszedł obok mnie, niosąc echa magii.
Wzięłam głęboki oddech, wdzięczna, że nie zostałam znowu odrzucona. Chyba nie wytrzymałabym kolejnego upadku.
"Wróć." Głos rozbrzmiał w ciemności, "To, co nie należy do Pustki
