Logan obserwował, jak Hazel przetwarza jego słowa. Najpierw zastygła w bezruchu, jak posąg, z pustym wyrazem twarzy.
Potem, w jednej chwili, ból zniekształcił jej rysy, a ona jakby skurczyła się w sobie, zgarbiając ramiona. Chwilę później zebrała się w sobie, zakładając maskę obojętności, ale bladość na jej twarzy i wilgoć w oczach zdradzały jej prawdziwe uczucia.
Z żalem Logan wiedział, że jego s
