Brwi Audrey lekko drgnęły, niemal niezauważalnie.
Obawy Quentina trafiły w sedno; gdyby nie wiedziała, że ten facet to totalny szmaciarz, mogłaby mu współczuć tego żałosnego przedstawienia, które odgrywał.
Audrey odwróciła wzrok od Harrisona, gładko chwytając krzesło naprzeciwko niego i na nim siadając.
Oczy Harrisona przez cały czas były w nią wpatrzone jak drapieżnika czekającego na atak.
Au
