Peter wyszedł właśnie z sypialni i kierował się do salonu, gdy na szczycie schodów wpadł na znajomą postać. Katherine wchodziła na górę, a Peter znał ją wystarczająco dobrze, by wiedzieć, że nie jest to osoba, której można zaufać – ani wtedy, ani teraz. Trzeba było mieć się na baczności. Rozumiał, w pewnym sensie, niepokój i przeczucia Celeste, jego przyszłej żony.
– Katherine, gdzie się wybierasz
