PERSPEKTYWA ADAMA
Żyję. Ta myśl dociera do mnie, gdy otwieram oczy i ogarniam wzrokiem szpitalny pokój. Pikający dźwięk aparatury i sterylny zapach antyseptyków stanowią ostry kontrast z chaosem wypadku, ale widok Arii siedzącej obok to jedyne, co naprawdę do mnie dociera.
Jej obecność jest balsamem dla moich nadszarpniętych nerwów. Wygląda na wyczerpaną, jej twarz jest blada i wychudzona, z cie
