Perspektywa Seleny
Staram się z całych sił odnaleźć go poprzez więź umysłową, ale nic!
Gwałtownie odwracam głowę, aby na nie spojrzeć i widzę, jak obie stoją z smutnymi oczami, a łzy zalewają policzki Emmy.
"Gdzie on jest!" Ryczę poprzez więź umysłową do obu i widzę, jak Emma cofa się o krok!
Nie obchodzi mnie, czy się mnie przestraszą, potrzebuję odpowiedzi, muszę wiedzieć już teraz, gdzie on
