**Perspektywa Elony**
Siedziałam na łóżku, niepewna, co mój ojciec robi tam z Tristanem. Mam tylko nadzieję, że nie zrobił czegoś, czego będzie żałował. A może nawet nie będzie żałował. Uczucie pustki w żołądku nie chciało zniknąć. Ta dojmująca pustka. Znowu płakałam i nie wiedziałam, co mogłoby to powstrzymać. Wciągnęłam głęboko powietrze zatkanym nosem. Brzuch nadal mnie bolał, bo nie wzięłam ta
