Kiedy przyszedł czas lunchu, z radością ujrzałam jedzenie przede mną. Byłam głodna. Pozaszkolne aktywności, w których Thomas mnie zaangażował po powrocie z posiedzenia zarządu, wyczerpały mnie i rozbudziły apetyt.
„Nie żartowałaś, mówiąc, że jesteś głodna” – odparł Thomas, obserwując, jak pochłaniam makaron. Z uśmiechem przewróciłam oczami, próbując przeżuć ogromną ilość jedzenia, którą wcisnęłam
