Nikt nie wiedział, ile czasu minęło, kiedy Wren, oparta o bok łóżka, zapadła w lekki sen.
Na szpitalnym łóżku Clara nagle zaczęła gwałtownie oddychać. Jej twarz poszarzała, oczy pozostały mocno zamknięte, a brwi zmarszczyły się głęboko. Na jej czole pojawiły się kropelki potu.
W swoim śnie zdawała się spadać w przepaść. Otaczała ją ciemność, a lodowata woda ogarniała ją, wznosząc się i połykając
