Aria
W chwili, gdy przestaję czuć jego obecność, kiedy jestem absolutnie pewna, że go nie ma, odwracam się i padam na ziemię. Moje kolana uderzają o zimną glebę, a szloch wydziera się z mojej piersi, zanim mogę go powstrzymać. Łzy napływają szybko, zamazując mi widok, gdy moje dłonie chwytają ziemię pode mną. Go już nie ma. Lucasa naprawdę, kurwa, nie ma. A najgorsze jest to, że to ja go zmusiłam
