– Co jest z Jacksem? – pytam odrobinę spanikowana, odwracając się, żeby spojrzeć jej w twarz.
– Widzisz? – mówi mama, siadając z uśmiechem i wskazując na mnie palcem, szturchając mnie w pierś. – To, że zakładasz, że coś jest z nim nie tak, mówi mi, że ty też coś podejrzewasz.
– To nie jest absurdalne założenie, kiedy ktoś mówi, że chce o kimś porozmawiać, mamo – mówię, spoglądając na nią z lekkim
