Szofer Gu szybko poprosił kogoś o posprzątanie pokoju.
Pani Gu podeszła do Gu Xiaoxiao, która wciąż stała tam jak posąg. Jej oczy były matowe i słabe.
Pani Gu podeszła i pomogła Gu Xiaoxiao usiąść na krześle.
"Spójrz na siebie, dziecko. Wciąż jesteś smutna z powodu tego Henryka?" Pani Gu objęła Gu Xiaoxiao i spojrzała na nią z góry.
Na wzmiankę o Henryku, matowe oczy Gu Xiaoxiao nagle się rozświet
