Chapter 110: Surveillance

Kolejny raz alarm przerwał smutną ciszę w pokoju Maksa. Georgia przetarła oczy i leżała nieruchomo. Powoli pochyliła się nad poduszką Maksa i głęboko wciągnęła powietrze. Tęskniła za jego porannymi pocałunkami, cichym pomrukiem jego głosu, gdy szeptał jej coś we włosy, za tym, jak jego palec rysował jej policzek i podszczypywał brodę. Gdyby Georgia zamknęła oczy na chwilę, mogłaby poczuć jego cięż