Chapter 47: So Close and So Far Apart

Max spojrzał na Georgię sceptycznie: – Tak, pokoje, liczba mnoga. Zarezerwowałem pokój dla każdego z nas.

Georgia oparła się na siedzeniu, starając się nie okazywać rozczarowania.

„Dlaczego tak bardzo mnie to obchodzi?” – zastanawiała się. – „Przecież nie jesteśmy razem”.

Serce wciąż jej ciążyło, a ona wpatrywała się w znajomy krajobraz za oknem.

Georgia westchnęła: – Tęskniłam za tym miejscem.