Chapter 240 – Unexpected

– Co…? –

Kent tylko patrzy na mnie w taki sposób, że milknę i jęczę cicho, usta mi drżą – byłam tak blisko – ale robię to, co mi każe, odplątując nogi z jego bioder i stawiając je na ziemi.

Zanim zdążę pomyśleć, Kent chwyta mnie w talii i obraca, a potem, opierając dłoń między moimi łopatkami, pochyla mnie do przodu, tak że dłonie i pierś są przyciśnięte do ściany. Jego wolna ręka wędruje na moje