Powinnam być szczęśliwa. To przecież ja wpadłam na ten pomysł, ale coś mi w tym nie grało. Zachowywał się tak, jakby mnie unikał, a ja nie mogłam zrozumieć dlaczego.
Westchnęłam. „Nie. Nie chce ze mną rozmawiać, a ja nie będę forsować spraw… poza tym, to ja poprosiłam go, żeby trzymał ode mnie dystans. Pewnie po raz pierwszy szanuje moje życzenia”.
„Bardzo w to wątpię” – mruknęła, patrząc w dal.
