ELARA
Na nieszczęście tak bardzo przejęłam się wiadomościami od Maisie, że zapomniałam wziąć leki przeciwbólowe. Zanim weszłam do środka, zbliżał się czas treningu. Szybko przebrałam się w mundur i brałam głębokie oddechy, starając się iść tak, by nie podrażniać rany.
Z neutralnym wyrazem twarzy wyszłam na otwarte pole.
Był to rozległy teren otoczony drzewami, który stał się jednym z moich ulubion
