Perspektywa Arii
Przez jedno zawieszone uderzenie serca myślałam, że powietrze przestało się poruszać.
Słowa Luciena – "Czy to znaczy, że muszę wziąć za ciebie odpowiedzialność?" – wciąż dźwięczały w moich uszach jak wstrząs wtórny po ciosie. Moja klatka piersiowa się zacisnęła, puls zamarł, jakby mój wilk się potknął. Jego złote oczy wpatrywały się w moje, jasne jak burza i nieustępliwe, jakby rz
