Wspomnienia z dzieciństwa Amalii stawały się coraz bardziej zatarte.
Śniła właśnie o sobie jako dziecku, które zdawało się zostać wyrzucone wysoko w powietrze, a potem sturlało się skądś w dół.
Po przebudzeniu czoło Amalii było zlane potem.
Uczucie nieważkości podczas upadku z dużej wysokości było doprawdy przerażające, dlatego obudziła się z takim przestrachem.
Antonio przytulił ją do piersi, a A
