Zygmunt i Bonnie grali w szachy aż do popołudnia, kiedy wrócił Ivor. Ten ostatni zauważył, jak zmęczony wygląda jego dziadek i powiedział: "Dziadku, wiem, że uwielbiasz grać w szachy z Bonnie, ale masz swoje ograniczenia. Nie możesz tak długo siedzieć i musisz się poruszać."
Bonnie poczuła się bezradna, mówiąc: "Mówiłam dziadkowi o tym już chyba z dziesięć razy, ale on po prostu mnie nie słucha."
