Iris schowała twarz w kolanach i zaczęła płakać. "Przepraszam," wyszeptała między szlochami. "Nie pomyślałam o tym w ten sposób. Zrobię to teraz. Mogę spróbować sobie przypomnieć. Przepraszam. Byłam tylko zmęczona i głupia."
Usiadłam. "Nie uważam, że jesteś głupia, Iris." Westchnienie wydostało się z moich ust. Miałam nadzieję, że nie odczyta z tego zbyt wiele. "I dziękuję, że powiedziałaś, że ch
