"Nawet się nie ruszyliśmy. A przynajmniej tak mi się wydaje." Mówi Cam, siadając na długiej ławce i wciągając mnie na swoje kolana. Chyba już nigdy nie usiądę na własnym krześle.
"Tak, dla nas nic się nie zmieniło, po prostu utknęliśmy w tym tunelu." Dodaje Dakota, siadając obok nas.
"Musieliśmy rozgryźć kilka spraw, zanim ta magia, która nas uwięziła, nas puściła. Jak długo tam właściwie byliśm
