– Nie musisz do tego używać pistoletu – strofuje ją Andrew.
Podaje kubek służącemu i chwyta jej rękę z pistoletem w swoją, trzymając ją wystarczająco mocno, by nie mogła wycelować broni w siebie. Rana jest powierzchowna, ale ból poważny, a on nie chce, żeby cierpiała. Andrea chce odepchnąć jego dłonie – dotyk jego skóry na jej skórze sprawia, że ma ochotę krzyczeć – ale wie, że to on ma przewagę.
