"Dziękuję," wyszeptała Arielle, zdławionym głosem.
"Dlaczego płaczesz?" Vinson wstał niepewnie, nachylił się i otarł jej oczy.
"Nie płaczę," odparła Arielle, kręcąc głową. "Po prostu się cieszę. Dziękuję."
Vinson westchnął. "Gdybym wiedział, że będziesz płakać, nie robiłbym tego."
Chciałem tylko zobaczyć jej uśmiech. Nie jej łzy.
Palce Arielle napięły się na jego słowa, a potem rozluźniły. Poczuła
