*CAHIR*
– Nooo… – przeciągnął Aristo, gdy stukałem w klawiaturę komputera. – Widzę, że nawet nie widzisz, co piszesz. – Z przekrwionymi oczami strąciłem komputer z biurka. Mój beta złapał go, zanim ten uderzył o podłogę. – Co jest z tobą, stary? – zapytał, odstawiając komputer z powrotem na stół. Zmierzyłem urządzenie wzrokiem, jakby było źródłem wszystkich moich problemów.
– Jest w ciąży – wyrzuc
