Moje przywództwo spotkało się z dużym oporem – zgodnie z oczekiwaniami. Nikt nie powiedział mi nic wprost, ale było dużo pasywnej agresji. Musiałam pracować z Dahlią i chłopakiem o imieniu Daniel. Z nich dwojga Dahlia była najbardziej sympatyczna, ponieważ Daniel miał trudności z ukryciem swojej nienawiści do mnie. Miał najwyżej dziewiętnaście lat, więc nie rozumiałam, dlaczego tak bardzo sprzeciw






