Daniel westchnął cicho i usiadł na kanapie w salonie, wyglądając na smutniejszego niż kiedykolwiek. Martwił się tym, co powiedziała jego mama. Jeśli o niego chodzi, wiedział w głębi duszy, że jego mama nie rzuca gróźb na wiatr.
W tym momencie podeszła do niego pani Lois i usiadła obok.
– Co się stało? Znam ten wyraz twojej twarzy – powiedziała pani Lois, wyglądając na zatroskaną jak zawsze.
– Chod
