Perspektywa Calvina
Ciche popłakiwanie Elijaha wyrywa mnie ze snu. Przez chwilę leżę bez ruchu, czując ciężar zmęczenia na całym ciele i wpatruję się w sufit. Jest środek nocy, a każdy mięsień w moim ciele błaga, żeby zostać w łóżku, ale ten cichy dźwięk porusza coś głęboko w mojej piersi. Zanim Stevie zdąży się poruszyć, wyślizguję się z łóżka i podchodzę do kołyski w rogu pokoju.
Malutka twarz
