Perspektywa Sereny
Wreszcie w domu jest cicho.
Stoję przy łóżeczku bliźniaków, obserwując, jak ich małe klatki piersiowe unoszą się i opadają w powolnych, miarowych oddechach. W pokoju panuje półmrok, rozświetlony delikatną poświatą lampki nocnej, rzucającej łagodne cienie na ściany. Pierwszy raz od niepamiętnych czasów oboje śpią w tym samym czasie. Żadnego płaczu. Żadnych późnych żądań wody, z
