Henryk zacisnął mocno usta, a jego ciemne i głębokie oczy spoglądały obojętnie. Chłodny błysk w kącikach jego oczu był mrożący krew w żyłach.
Jego wzrok był tak przeszywający, że Song Xu poczuł przeszywający chłód w sercu.
Nogi mu zmiękły i omal nie upadł na kolana.
W ciągu zaledwie kilkunastu sekund Song Xu czuł się, jakby był torturowany przez całe stulecie.
Płakał w duchu, myśląc: "Prezesie Moo
