„Au!” – Finnian jęknął, zwijając się z bólu.
Cofnął dłoń, a na jego ramieniu widniały czerwone ślady po widelcu, z których sączyła się krew.
Zakrył ranę i wściekle spojrzał na Odalys, jakby chciał ją pożreć wzrokiem. Ona siedziała spokojnie, mierząc go chłodnym spojrzeniem.
– Jeszcze raz spróbujesz skrzywdzić moich ludzi, a pożałujesz, że nie skończyło się tylko na zadrapaniu – warknęła.
Sophia, w
