ASHER STEELE.
Kiedy Luciana i Lucan odeszli, nie zasnąłem. Sen w ogóle nie nadchodził, a choć bardzo chciałem po prostu położyć się na łóżku i przemyśleć swój kolejny ruch, widok tego pokoju był bolesny. Luciana była tu zaledwie przez krótką chwilę, a jednak każdy kąt przypominał mi o niej.
Zeszedłem więc na dół i zostałem w kuchni. Mój umysł był pusty. Czułem się bardziej zagubiony niż kiedykol
